श्री गणेशाय नम: । श्री गुरूभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: । श्री महालक्ष्म्यै नम: । श्री सरस्वत्यै नम: ॥ शिष्य निर्माण करण्याची । गुरूजवळी असे शक्ती ॥ सर्वस्व अर्पण शिष्यासी । त्यातून शिष्य निर्मिती ॥1॥ उपासना करा कितीही । वाया न जाई कधी ॥ उपयोग त्याचा कधी तरी । होईल हे निश्चिती ॥2॥ योजना अदृश्य सृष्टीची । योग्य काळी फल त्यासी ॥ या जन्मी फल काही । पुढील जन्मी फल निश्चिती ॥3॥ जीवन बदले योग्य वेळी । मार्गदर्शनासी गुरुशक्ती ॥ कोणते संचित फळासी । न कळे मनुष्यास ॥4॥ पूर्व जन्म सुकृती । योग्य फळ पाहूनी॥ भेटले नारद वाल्यासी । वाल्याचा झाला वाल्मीकी ॥5॥ प्रत्येकाच्या जीवनी । संचित फल संधी ॥ मार्गदर्शन योग्य वेळी । पूर्व जन्म पुण्यफल संधी ॥6॥ गुरूमार्गदर्शन त्यासी । संधी मिळे जीवनी ॥ उपयोग करणे शिष्या हाती । दवडू नये अशी संधी ॥7॥ सतत न येई संधी । ईश दयाळू मनी ॥ प्रगती करण्या संधी । गुरू असती मार्गदर्शनासी ॥8॥ उमलण्या संचित कळी । येण्या फल त्या पुष्पी ॥ योग्य शिष्य पाहूनी। गुरू देती सर्वस्व त्यासी ॥9॥ दयाळू गुरू अंत:करणी । प्रेम अति शिष्यावरी ॥ पुत्राहूनी अधिक प्रेमासी । करिती योग्य शिष्यावरी ॥10॥ ऐशा योग्य शिष्यासी । शिष्यत्व ही गुरू निर्मिती ॥ शिष्यत्व निर्मिण्यासी । सर्वस्व देती गुरू त्यासी ॥11॥ गुरू स्तर सोडूनी । काही न देती शिष्यासी ॥ पाहूनी शिष्य स्तरासी । गुरू देती शिष्यासी ॥12॥ असे योग्यता कांही । शिष्य टिके गुरूजवळी ॥ वरपंगी देखावा अंगी । गुरूसी कळे तळमळ किती ॥13॥ तयारी शिष्याची जशी । गुरू देती अधिक त्याहूनी ॥ प्रेम पुत्रापरी शिष्यावरी । ऐशा कथेसी प्रेरणा आजी ॥14॥ मनोहर देव नामी । पुजारी दत्तवाडीसी ॥ भांबेरी रहिवासी । वडील पुजारी राममंदिरी ॥15॥ बाळाभाऊ देव म्हणूनी । मांत्रिक म्हणूनी ख्याती ॥ पुत्र झाले आठ त्यासी । वाचला नाही एकही ॥16॥ जादुगार त्यांचे समोरी । असमर्थ जादु करण्यासी ॥ इतकी मांत्रिकता त्यांची । पुत्र संतान न राहे वंशी ॥17॥ निराश झाले जीवनी । माता दु:खी अति मनी ॥ काय करावे न कळे त्यासी । व्यर्थ म्हणती विद्या सर्व ॥18॥ शरण गेले देवमास्तरासी । ज्यांनी स्थापिले राममूर्तीसी ॥ देवमास्तर आत्मज्ञानी । कळली यांची कृती ॥19॥ ते म्हणती बाळाभाऊसी। सोडा तुम्ही या विद्येसी ॥ रामासी विनंती करूनी । एक फळ देतो तुम्हासी ॥20॥ बाळाभाऊ म्हणती देवासी । सोडली विद्या आताचि ॥ पुत्र न वाचला एकही । ही विद्या कुचकामाची ॥21॥ पुत्र द्या मला एक तुम्ही। सोडतो मी या विद्येसी ॥ नरकवास या प्रयोगी । सुटका करा पापातूनी ॥22॥ देवमास्तर म्हणती त्यासी । पुत्र दिधला एक तुम्हासी ॥ कधी न करा या प्रयोगासी । रामकृपे फळ तुम्हासी ॥23॥ खरे झाले शब्द तेचि । पुत्र झाला बाळाभाऊसी ॥ ईश कृपे पुत्र वंशी । वंशदीप राहण्या जरूरी ॥24॥ अट त्याची एकचि । मांत्रिक प्रयोग नको एकही ॥ कटाक्षे पाळता त्यासी । पुत्र वाढू लागला वंशी ॥25॥ देवमास्तर सांगती त्यासी । राम मंदिरी राहा तुम्ही ॥ पूजा करा रामाची। बाळाभाऊ झाले पुजारी ॥26॥ योगायोग म्हणा त्यासी । गुरु आले भांबेरीसी ॥ ओळख झाली बाळाभाऊची । संबंध येई राम मंदिरी ॥27॥ गुरु येता तेल्हाऱ्यासी । शिक्षणा ठेवती मठासी ॥ पुत्र मनोहर नामी । मुक्काम सदा दत्तवाडीसी ॥28॥ सत्यभामा मातेसी । आनंद अति मनी ॥ गुरुकृपा जाणीव मातेसी । बोलली आनंदे एक दिनी ॥29॥ सदा खराब पुत्र प्रकृती । विष दिले कोणी पुत्रासी ॥ पोट व्यथा तेव्हा पासूनी । गुरुकृपे न राहिली काही ॥30॥ कुंडली पाहूनी सांगती । शिक्षण नाही यासी ॥ गुरुकृपा पूर्ण त्यावरी । पास झाला दहावी ॥31॥ पास होता दहावी । ध्यास एक मनी ॥ ब्रह्मकर्म शिकण्यासी । जावे येथून कोठेतरी ॥32॥ गुरुवरी श्रध्दा अति । न गेला संमती वाचूनी ॥ अकोट जाता शिक्षणासी । अनुभव घेतला तेथे ॥33॥ परत येता दत्तवाडी । गेला तो खामगावी ॥ व्यवस्था पाहूनी सर्वही । परत आला त्याच दिनी ॥ 34॥ अनुभव घेतला त्यांनी । प्रेरणा त्यास एक दिनी ॥ सप्तशती वाचा तुम्ही । पाठ केला दत्तासमोरी ॥35॥ अनुभूती त्यावेळी। आशीर्वाद मिळेल सर्वही ॥ दुसरा अनुभव त्या आधी । प्रगती कशी या क्षेत्री ॥36॥ आरती नित्य सायंकाळी । संचार झाला अंगी ॥ प्रगती गुरु सहवासी । अनुभव त्याला पदोपदी ॥37॥