श्री गणेशाय नम: । श्री. गुरुभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: । श्री महालक्ष्म्यै नम: । श्री सरस्वत्यै नम: ॥ गुरुराया लेखणी माझ्या हाती। तरी लेखक नाही मी ॥ प्रेरणा सर्वस्व तुझी । स्फूर्तिदाता तूचि ॥1॥ पूजा पवमान करिता । उदकशांतीचे वेळाा । प्रेरणा ही आज मला । सुरवात करा या अध्यायी ॥2॥ समाधी अध्याया प्रेरणा ही । प्रत्यक्ष येऊनी दिली ॥ तशीच ही अनुभूती । तुझे तुला ठाऊकी ॥3॥ तुझी अगाध शक्ती । चैतन्य उरले जगी ॥ अचैतन्य नाही कांही । चैतन्याचे डोही चैतन्य तरंग ॥4॥ भक्ताची श्रध्दा निष्ठा । कळे त्या चैतन्य तरंगा ॥ तेथे गुरु आस्तिंत्व मना । प्रेरणा कळे त्या भक्ता ॥5॥ महादेव नळकांडे गाडेगांवात । श्रध्दावान आदर्श शिष्य ॥ स्वयं प्रेरणे गुरु मंत्र । भाग्यवान असा शिष्य ॥6॥ ज्यांना असे अनुभूती पूर्वीच। वडिलांना आयुष्यदान ॥ गुरुंनी दिले बावीस दिन । त्यांचे पत्नीचे चिंतनी गुरु ॥7॥ पत्नी सौ. सत्यभामा। नित्य करिते दत्त सेवा ॥ दत्तवाडीत उद्योग करिता । आनंद उत्साह त्यांना ॥8॥ आळसा नसे थारा । उस्फूर्त तो गुरु जिव्हाळा ॥ खंड नसे नित्यक्रमा । त्या भक्ता मनी प्रेरणा ॥9॥ प्रेरणे त्यांना मार्गदर्शन । करा तुम्ही उदकशांत ॥ डॉक्टर देशपांडे गृहात । जेथे गेला माझा पंचप्राण॥10॥ डॉक्टर व मनोहर देव । दोघेही म्हणती महादेवास ॥ आम्ही करितो उदकशांत । तुम्ही नका करु कांही ॥11॥ श्रध्दा पूर्ण महादेवाची । प्रेरणे गुरु शब्दी ॥ ते सांगती दोघासी । मीच करेन सर्व ॥12॥ डॉक्टर देशपांडे गृहात । मनोहर जरी मानस पुत्र ॥ महादेव हातात कंकण । त्यांनीच केले उदकशांत ॥13॥ ब्राह्मण चार मंत्रास । फलाहार त्या सर्वास ॥ ब्राह्मण भोजन नंतर । यथासांग उदक शांत ॥14॥ भाग्य त्यांचे थोर । गुरु प्रीत्यर्थ उदक शांत ॥ श्रध्दा निष्ठा दोघांत । आरती कवित्व हे एक फल ॥15॥ अपेक्षा रहित कर्म । अध्यात्मात त्यालाच फल॥ अपेक्षा जर मनात । त्याचीच होते पूर्ती फक्त ॥16॥ मजसी कां नाही प्रेरणा । त्याचे दिले गुरुने उत्तरा ॥ करा सत्यभामा सारखे मना । होईल तुम्हा मार्गदर्शन ॥17॥ गुरुचे ते अचूक निदान । आम्हा कसे कळेल ॥ गुरुंना हे सर्व ज्ञान । देती ते ज्याचे त्यास ॥18॥ श्रध्दा निष्ठा न बाजारात । ती पाहिजे पूर्ण मनात । त्यानेच घडे पुण्य । गुरु इच्छा त्यात प्रमाण ॥19॥ सेवा घडो माझेकडून । अशीच द्या बुध्दी शिष्यास॥ अनुभूतीयुक्त मन । होऊ दे शिष्याचे तयार ॥20॥ गुरु सर्वव्यापी शक्ती । अनुभूती आज कित्येकासी ॥ भक्ता मार्गदर्शन स्वप्नी । ही प्रत्यक्ष अनुभूती ॥21॥ शिष्य सुभाष देशपांडेसी । चिंतेने व्यापले अहर्निशी ॥ पुत्र व्रतबंध सोहळी । स्वप्नी जाऊनी त्यांसी सांगती ॥22॥ मी आहे बरोबरी । सोहळा होईल उत्तमचि ॥ चिंता, भय संपूनी । कार्य झाले निर्विघ्न ॥23॥ शिष्य यशवंत देशपांडेचा पुत्र । आजारी पडे वारंवार॥ सांगती सौ. अंजली मातेस । गुरु स्वप्नी जाऊनी ॥24॥ श्री गुरुचरित्र अध्याय । पठण कर चौदाव्यास ॥ अष्टोत्तर शत संख्येस। सांगती स्वप्नी येऊन ॥25॥ पठण करिता चौदाव्यासी । आजार गेला निघूनी ॥ ही असे अनुभूती । सर्व शिष्या गुरु सन्निधी ॥26॥ गुरु स्वप्नी सांगती मजसी । स्तोत्र संमती घ्या देवाची ॥ संमती मनोहर देवाची । स्तोत्र प्रती काढिल्या ॥27॥ दत्तवाडीत अर्पण गुरुचरणी । केल्या पहिल्या पुण्यतिथीसी ॥ कारंजास जाता दर्शनासी । श्री. अभिषेक केला मंदिरी ॥28॥ रुद्र एकादशनी करुनी । ठेविले स्तोत्र गुरुचरणी ॥ श्री. नरएिसह सरस्वती मूर्ती । दिसली तेज:पुंज अति ॥29॥ लांब चेहरा नाक सरळ । डोळी अत्यंत तेज ॥ आश्चर्य घडले क्षणात । डोळे माझे उघडे जरी ॥30॥ विष्णुदास गुरु डोळयासमोरी । मिशा पांढऱ्या होऊनी ॥ लांबोळा चेहरा झाला चौकोनी । नाक डोळे बदल चेहरी ॥31॥ पुन: दिसे नरसिंह सरस्वती । क्षणात विष्णुदास दिसती ॥ असे घडले सततचि । गणती नसे त्या अनुभूतीची ॥32॥ बाहेर जाऊन येताच । मूर्ती दिसली विष्णुदासाचीच ॥ स्तोत्र अर्पण करिता प्रत्यय । आम्ही आहो एकचि ॥33॥ ही अनुभूती स्तोत्र अर्पणी । पावती ती स्तोत्राची दिली॥ किमया ही अदृश्य सृष्टीची । चमत्कार देखिला डोळे भरुनी ॥34॥ ही अनुभूती येता समोरी । माझे मलाच कळे ना कांही ॥ क्षणाक्षणा अनुभूती। प्रत्येक चमत्काराची अनुभूती ॥35॥ '' अनुभवावीण लेखणी । चालवू नका मास्तर तुम्ही'' ॥ घटना अनुभूती प्रत्यक्षी । तत्त्वाची ही अनुभूती॥36॥ गुरुराया शब्द दिला तुम्ही । पाळला पूर्णपणे तुम्ही ॥ अश्रू येती नयनी । घडले कसे हे जीवनी ॥37॥ मोडके तोडके म्हणो कोणी । बोबडे बोल गोड करिसी ॥ संचित नसता कांही । क्रियमाण केले तुम्ही ॥38॥ मूर्ख म्हणा जगी तुम्ही । आहे गुरुकृपा ही खरी ॥ मी ना विद्वान ना कवी । उपासक तुमचा मी ॥39॥ माझे भाग्य थोर । केले कवी मज ॥ गुरु प्रेरणे कवित्व। हा जीवनात अनुभव ॥40॥ मजसी गुरुंचा शब्द । अनुभवावीण नको लिखाण ॥ अनुभूतीरहित ज्ञान । तोच असे बुध्दिभार ॥41॥ अनुभूतीयुक्त बुध्दी होत । ते ओतप्रोत ज्ञान ॥ गुरुंचे अगाध ज्ञान । शिष्या आजही अनुभव ॥42॥