श्री गणेशाय नम: । श्री गुरुभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: । श्री महालक्ष्म्यै नम: ॥ श्री सरस्वत्यै नम: ॥ बहुविध जीवा आश्रय ज्याचा । विशाल आश्रम गुरुरायाचा ॥ दत्तवाडी क्षेत्र निर्मात्याचा । आधार असे शिष्य मंडळीला ॥1॥ जीवनी किती शिष्यांचा । आजार गुरुनी हरला॥ स्पर्श करिता शिष्या । व्याधी गेली लया ॥2॥ केवळ उच्चारिता शब्दा । गडांतर झाले बेपत्ता ॥ ऐकता शिष्य धावा । रुप बदलून केले कार्या॥3॥ स्वशरीराची काय कथा । आजार हा पचविला ॥ कित्येक वर्षे झुंझता । आजारही थकला ॥4॥ कशाची ही किमया । संकल्प राणा होता ॥ श्री दत्त अवतार हा । संकल्पाने संपविला ॥5॥ तप सामर्थ्य अंगा । श्रीगुरुचरित्र पारायणा ॥ कोण सांगेल संख्या । छंद होता त्याचा ॥6॥ एक दिनी एक पारायणा । बैठक एकचि असता ॥ मांडी न बदलता । एक मांडी एक पारायण ॥7॥ दत्त्तवाडीत उपासना । बावन दिवस बावन पारायणा ॥ उपवास बावन दिना । अनंत चतुर्दशीस सांगता ॥8॥ एक एक अनुष्ठानी । एक एक कुकर्मा धक्का ॥ सर्व शिष्यांच्या सारख्या । देती गती ते कर्मा ॥9॥ ऐशा गुरुंचा शेवटचा आजार । इन्जक्शनचा नित्यक्रम ॥ डॉ. वसंतराव जोशी तत्पर । प्रेमे केले सेवा कार्य ॥10॥ श्रध्दा निष्ठा न शब्दां । तो प्रेम जिव्हाळा वेगळा ॥ गुरुभाव जसा । तसा त्यावरी कृपा वर्षाव ॥11॥ माघ मास येता । हृदय विकार गुरुंना॥ गुरुंना नेती अकोला । डॉ. देशपांडे प्रेमे घरा ॥12॥ आठ दिवस अकोल्याला । वसंतराव त्यांचे सेवेला ॥ दवाखाना बंद त्या वेळा ॥ अकोल्यात करिती मुक्कामा ॥13॥ मनोहर देव, पुरुषोत्त्तम महाजन । असती त्यांच्या सेवेस ॥ बोलणे बंद त्या वेळास । दर्शन क्रम शिष्यांचा ॥14॥ तेल्हारा दत्तवाडीत जाता । आराम वाटला थोडा ॥ रामनवमी व गळतीचा । उत्सव झाला त्या वेळा ॥15॥ बोलणे सुरु करिता । आहार थोडा वाढला ॥ सुधारणा वाटे मना । सर्वांचा आनंद वाढला ॥16॥ पौर्णिमेसी एकदम क्षीणता । अकोल्यासी जाण्या असे योजना ॥ नकार गुरुंनी दिधला । घरीच प्राण पाहिजे गेला ॥17॥ डॉक्टर संमतीने अकोला । प्रवास सुरु झाला ॥ गुरु विचारिती त्या वेळा । घर किती दूर सांगा ॥18॥ भरती न करा इस्पीतला । आग्रह घरी न्या मला ॥ आठ जून एकोणीसशे नव्वदला । शुक्रवार रात्रौ आठ वाजता ॥19॥ संपूनी वटसावित्री पौर्णिमा । जेष्ठ वद्य प्रतिपदा असता ॥ डॉ. किशोर देशपांडेचे घरा । प्राण सोडिला त्या मुहूर्ता ॥20॥ अहो गेला गेला । संकल्प राणा गेला ॥ क्षेत्र दत्तवाडी निर्माता। शिष्यांचा आधार गेला ॥21॥ सर्वत्र हाहा: कार जाहला । खिन्न सर्वाच्या मुद्रा ॥ कसे झाले कळेना । अश्रू सर्वांच्या नयना ॥22॥ घेऊन क्षणात निर्णय । पोहचविले दत्त्तवाडी परिसरात ॥ वार्ता कळता क्षणात । जमले अनेक भक्त गण ॥23॥ औषधी उपाय काय कामा । गुरु संकल्प राणा गेला ॥ संकल्पे प्राण गेला । दत्त अवतार संपविला ॥24॥ सर्व शिष्या संदेश दिला । कळता आले दर्शना॥ दिगंबरा दिगंबरा जप करण्या । संदेश होता गुरुंनी दिला ॥25॥ पद्मासन घालूनिया । बैसविले गुरुराया ॥ घेता अंत्यदर्शना । ध्यानस्थ दिसती शिष्या ॥26॥ हार पुष्पासह सर्व । घेती भक्तिभावे दर्शन ॥ भांबेरी, गाडेगांव, थार । माळेगांव, बेलखेड शिष्य ॥27॥ अमरावती,नागपूर । आकोट, अकोला, अकोलखेड ॥ मेहकर, मुंबई, शेगाव । खामगांव, अनेक गावचे शिष्य ॥28॥ त्र्यंबकेश्वराचे भुजंग । बीडकर महाराज आले वेळेवर ॥ कृपा अनंत शिष्यावर । कळले ते आले सर्व ॥29॥ रविवार हा समाधी दिन । सूर्योदयी त्या मग ॥ भारावलेली सर्व मन । स्नान करिता घेती दर्शन॥30॥ मनोहर देव हस्ते संकल्प । गुरुंना बसविती चौरंगावर ॥ एक एक शिष्य मग । स्वहस्ते घाली स्नान ॥31॥ पुरुषसूत्तेफ् अभिषेक । गुरु शिरी केला जाण ॥ बाळशास्त्री सूक्त म्हणत । शिरी धार असे जाण ॥32॥ धोतर शर्ट उपवस्त्र । घालूनी बैसविले पालखीत ॥ पालखी होती तयार। आधले दिनी शोभिवंत ॥33॥ सागवान बल्ली मजबूत । आसन असे तयार ॥ शृंगारीले होते ते सर्व ॥ हार कपडयाने पालखीस ॥34॥ चंदन अत्तर हार पुष्प । पूजन केले गुरुचे जाण ॥ स्त्री पुरुष स्वतंत्र रांग । गुरुंचे घेतले दर्शन ॥35॥ शेवटचे होते दर्शन । शेवटचे होते पूजन ॥ डोळे भरुन घेता दर्शन । अश्रू पूर्ण नयन ॥36॥ 'समर्थ श्री. विष्णुदास । महाराज की जय' म्हणत ॥ टाळ मृदंगासह । निघाली गुरुची पालखी॥37॥ एकवीस वर्षे आजवरा । पालखी सोहळा पाहिला ॥ आज वेगळाच हा । पालखी सोहळा पाहिला ॥38॥