श्री गणेशाय नम: । श्री गुरूभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: ॥ श्री महालक्ष्म्यै नम: । श्री सरस्वत्यै नम: ॥ संस्कार अंत:करणी । जे भेदू शकती ॥ परिणाम त्यांचे जीवनी । झाले ते पुसू न शकती ॥1॥ अन्य विचार न रुचती । अध:पात तो वाटे मनी ॥ सत्य कळे एकचि । समेट नाही तत्त्वी ॥2॥ ऐसे वातावरण संस्कारी । निर्मिण्या गुरु एकचि ॥ योग्य शिष्य निवडती । ऐसे गुरु दुर्मिळ जगी ॥3॥ श्री विष्णुदास निवडती शिष्यासी । वास ज्यांचा पंढरपुरी ॥ चर्चा संत मंडळीसी । ज्ञान अलोट जवळी ॥4॥ ऐशा बीडकरा अनुभूती । भ्रमण करितां महाराष्ट्रभरी ॥ दिसे ज्ञानासी व्यवहारी । प्रत्यक्ष कृती गुरु जीवनी ॥5॥ गुरु नसता संन्यासी । वृत्ती असे संन्यासी ॥ नसे द्रव्य संग्रह वृत्ती । ऐसे सर्व अनुभविती ॥6॥ न मागे तयाची । रमा होय दासी ॥ ऐसे अनुभव सर्वासी । उणे न पडे कधी कांहीं ॥7॥ एक शिष्य गोविंदराव कुळकर्णी । बीड जिल्हा रहिवासी ॥ बीडकर महाराज ही ख्याती । शिष्य त्यांचे खानदेशी ॥8॥ घरदार जमीन घरी । एक पुत्र त्यांसी ॥ बंधू आप्त असती । सोडिले संसारासी ॥9॥ ज्ञान मार्गे ईश्वरप्राप्ती । ध्येय डोळयापुढती ॥ क्रम प्रवचन कीर्तनी । भ्रमण तीर्थक्षेत्रा जीवनी ॥10॥ तळमळ एक अंत:करणी । गुरु करणे मोक्षासाठी ॥ प्रेरणे अट त्यांची । होती गुरु करण्याची ॥11॥ कीर्तन ज्यांचे चरणी । करिता होय कुंठित मती ॥ त्यांचे चरणा मिठी । देईन तरण्या भवसागर ॥12॥ सीता स्वयंवरा उभी । अट होती एक तिची ॥ जो छेदिल शिवधनुष्यी । त्यास वरीन जीवनी ॥13॥ ऐशा दिव्य अटी । साक्षात् परब्रह्म जोडिला पती ॥ ऐशा भव्य अटी । गुरु परब्रह्म मिळाले मोक्षासी ॥14॥ भ्रमण तीर्थक्षेत्री । कीर्तने गांवोगावी ॥ संशोधन गुरु मोक्षासी । खंड नाही त्या कामी ॥15॥ प्रवचन कीर्तनी । अनेक गांवा मुक्कामी ॥ मुक्काम असतां भांबेरीसी । भजन कीर्तन गुरुमठासी ॥16॥ प्रारंभ होता त्यासी । शब्द न फुटे मुखी ॥ उभे राहण्या शक्ती । नव्हती दोन्ही पायामध्यी ॥17॥ धरिली चरण मिठी । मोक्ष गुरु हेचि निश्चिती ॥ आजपर्यंत कधी । आले न ऐसे अनुभवासी ॥18॥ सामर्थ्य गुरुचे जगी । अनुभविले त्यांनी जगी ॥ मंत्र देण्या कबुली । सोडिती चरण मिठी ॥19॥ आनंदाश्रू नयनी । सार्थकता अनुभविली ॥ धन्यता वाटली जीवनी । मंत्र घेता बीडकरासी ॥20॥ धन्य झाले जीवनी । हे कळे अनेक घटनेसी ॥ आर्थिक प्रश्न मनी । सुटला गुरु मंत्राने ॥21॥ जाता प्रवासा कोठेही । व्यवस्था होई आर्थिक दृष्टी ॥ ही पहिली अनुभूती । आली शिष्य बीडकरासी ॥22॥ कुबेर ज्यांचा भांडारी । द्रव्य देण्या नसे कमी ॥ भाव मात्र अंत:करणी । श्रध्दा निष्ठेची जरुरी ॥23॥ निष्ठा सर्व करी । निष्ठा शेतकऱ्याची गुरुचरित्री ॥ अलोट असे गुरुवरी । धान्य पिके शतगुणी ॥24॥ गुरु सांगती त्यासी । कापी आता कडब्यासी ॥ विरोध सर्वांचा त्यासी । डगमगला नाही मनी ॥25॥ कापिले सर्व पिकासी । गुरु येण्या आधी । ऐशी निष्ठा गुरुशब्दी । फळ त्याचे तैसेचि ॥26॥ पीक आले शतगुणी । धन धान्या समृध्दी ॥ जैशी ज्याची मती । तैसी मिळे त्यासी सिध्दी ॥27॥ आश्चर्य बीडकर मनी ॥ द्रव्याची पडता कमी ॥ द्रव्य मिळे तेवढेचि । ऐशी गुरुमंत्रात सिध्दी ॥28॥ गुरुचरणी सर्व सिध्दी । जाती आधि व्याधी दूरी ॥ पूर्व जन्म दोषासी । घालविण्या असे शक्ती ॥29॥ लागता गुरुचरणी । व्याधी गंगाभारतीची ॥ न राहिली काही । जरी महारोग शरीरी ॥30॥ ऐशी कथा गजानन चरित्री । शेगांवी होते ते विदेही ॥ करिती पट्टशिष्य त्यासी । पाठविती मलकापूरासी ॥31॥ बीडकर सदा प्रवासी । लुंगी असे एक अंगी ॥ प्रवास सतत पायी । वाहनी न करिती कधी ॥32॥ आश्चर्य घडले गुरुमंत्री । किमया झाली वेषी ॥ धोतर सदरा टोपी । प्रवास सदा वाहनी ॥33॥ खाण्या पिण्या प्रवासी । कधी न पडले कमी ॥ नम्र होता गुरुचरणी । पुसली दुष्टाक्षरे त्यांची ॥34॥ दुष्टाक्षरे दरिद्रतेची । होती सुदामा ललाटी ॥ साफ केली सर्वही । सुवर्ण नगरी श्रीकृष्ण दर्शनी ॥35॥ तैसेचि झाले निश्चिती । भेट होता गुरुची ॥ धुवोनी पूर्व कर्मासी । दैन्य नाही आता निश्चिती ॥36॥ प्रवास सतत क्षेत्री । शरीराशी ताण अति॥ व्याधी उद्भवल्या शरीरी । भोग म्हणा त्यासी ॥37॥ पोटाची व्यथा भारी । दुखणे पोटाचे कधी ॥ कळत नाही लवकरी । इलाज करिती तैसाचि ॥38॥ उद्भवली नळ व्याधी । ताठती नळ कधी ॥ वेदना असह्य पोटी । तगमग होई अति ॥39॥ झोप मग कैशी । रात्र रात्र तैसेचि ॥ भोजन नाही काही । अन्न नसे पोटी ॥40॥ भोजना बैसता पानी । मुखी घालता दोन घासासी ॥ नळ ताठती एकाएकी । भोजन राहे अपुरे ॥41॥