श्री गणेशाय नम: । श्री गुरुभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: । श्री महालक्ष्म्यै नम: ॥ श्री सरस्वत्यै नम: ॥ वाद विकल्प शंका मनी । येऊ नये वाचका चिकित्सकासी ॥ हा उद्देश असे प्रेरणी । कळसूत्री बाहुलीपरी ास्थिंती माझी ॥1॥ आज गद्यरुप लिखाणी । इच्छा झाली सतत मनी ॥ दत्तवाडीस जाता मार्गी । पद्य सतत माझ्या मुखी ॥2॥ अर्थ त्याचा केला मी एकचि । हेही लिहा पद्यरुपी ॥ स्वप्नी मनी नसे जे कांही। ते अनुभवे लिहिले सर्व ॥3॥ उपासना करिता कांही । चुका काही गुरु पदी ॥ त्याने जीवनाची झाली माती । मरण बरे हा विचार मनी ॥4॥ लिखाण दृश्य सतत अदृश्यी । अर्थ न कळला कांही ॥ विचारण्याची हिंमत न मनी । कर्ता करविता गुरु एकचि ॥5॥ गजानन उपाख्य राजू व्रतबंधी । व्यंकटेश पूजनाची समाधानी ॥ लिखाण दृश्यी प्रत्यक्ष अनुभूती । झोप उडाली एक रात्री ॥6॥ सतत प्रेरणा कवित्वाची । कधी जे नसे मनी स्वप्नी ॥ जे घडले प्रत्यक्ष जीवनी । सुरु झाले कवित्व लिखाणी ॥7॥ साफल्य झाले जीवनाचे । गुरुराया आपुल्या दर्शनाने ॥ कवित्व पूर्ण होऊनी पहिले । झोपता तरी प्रेरणा होती सुरु ॥8॥ व्रतबंध सोहळा पद्यरुपी । लिखाणा सुरुवात ती झाली ॥ पूर्ण होता त्या सर्वासी। झोप आली मला त्या दिनी ॥9॥ आश्चर्य जीवनात घडले । पांच पदे नंतर दहा पदे ॥ चमत्काराचे पद्य अकरावे । वाटले आता संपली लिखाणे॥10॥ हुरहुर सतत जीवनी मनी । जगुनी उपयोग काय जगी ॥ भुयारी व्यंकटेश स्तोत्री । मग्न असतां एक दिनी ॥11॥ अदृश्य सृष्टी चमत्कारचि । शंकर गण त्या दिनी ॥ निळे रुप शिंगे त्यासी । उभे राहिले पादुका जवळी ॥12॥ माझे रुप त्यांचे शेजारी । लिखाण करित होते कागदी ॥ भाव हाचि मरण न आजी । गुरु स्तुती लिखाण करा तुम्ही ॥13॥ टाक होता माझे हाती । वही होती मांडीवरती ॥ लिखाण कार्य जीवनी । करणे आहे सार्थकतेसी ॥14॥ प्रेरणा प्रबल कशी । सहज सर्व घडविती ॥ कृष्णराव कुळकर्णी । आले सहज माझ्या घरी ॥15॥ बीडकर घटना त्यांनी । सांगितल्या दोन तासभरी॥ गुरु भांबेरी वृत्तांत सर्वही । कथिला प्रेमे मजजवळी ॥16॥ एक एक आश्चर्यचि । सहज घडले प्रेरणा अदृश्यी ॥ विश्वनाथ पाटील शिष्यांची। भेट झाली दुकानी ॥17॥ पाणी पिण्या इच्छा मनी । सहज आले माझे घरी ॥ जीवनातील गुरु अनुभूती । सांगती ते डोळे भरुनी ॥18॥ भांबेरी वृत्तांत ऐकला कांनी । पुढची योजना अदृश्यी ॥ सहामाही परीक्षा निरीक्षणी । सहज प्रेरणा त्या वेळी ॥19॥ सुरु असता निरीक्षणासी। लिखाण झाले उभे उभेचि ॥ पूर्ण झाले दोन दिवसी । पालखी होती त्या दिनी ॥20॥ पालखी सुरु असता रात्री । भाऊ भिडे पाहिजे म्हणूनी॥ प्रेरणा मिळाली मजसी । डॉक्टर संबंध भांबेरी क्षेत्री ॥21॥ त्या रात्री घरी येऊनी । डॉक्टर वृत्तांत लिहूनी ॥ पूर्ण केले भांबेरी वृत्तासी । त्याचेच तीन अध्याय झाले नंतरी ॥22॥ गुरुकृपे यजमान गुरुंचे यज्ञी । त्यावरी झाली पदे त्यावेळी ॥ बीडकर शिष्यांनी मजजवळी । सांगितल्या तीन अनुभूती ॥23॥ तोच प्रेरणे देऊनी मजसी। संग्रह झाला गद्य रुपी॥ गुरु जीवनातील गोष्टी । लिखाणी होत्या कांही पूर्वी ॥24॥ कल्पना नव्हती मजला कांही । लिहिले होते सहजचि ॥ ग्रंथ लिखाण नव्हते स्वप्नी। अदृश्य सृष्टी योजना वेगळी ॥25॥ सर्व सहज घडले अदृश्यी । लोखंडकार एक दिनी ॥ निघाले गावात येण्यासी। माझी वेळ तीच नेमकी ॥26॥ सायकलवर आणिले त्यांना मी । सहज विषय निघाला म्हणूनी ॥ वृत्तांत कथिला सर्व त्यांनी । तो लिहून ठेवण्या इच्छा मनी ॥27॥ गद्यात लिहिण्या सुरु करिताचि । पद्यात लिहिले गेले सर्वही ॥ ही योजना कां माझी । कर्ता करविता तो समर्थ जगी ॥28॥ होता या लिखाणासी । प्रेरणा गुरु गाथा लिहण्यासी ॥ पहिला अध्याय कसा कोठुनी । सुरु करण्या प्रश्न मनी ॥29॥ चार पाच अध्यायाची। गुरु गाथा होईल वाटले मनी ॥ गुरु स्वहस्ते मिळाली वही । श्री मुन्शी पत्र प्रत करण्यासी ॥30॥ अडीचशे पानाची ती वही । वाचली मी सर्व ती ॥ बीडकर हस्ताक्षरात कांही । लिखाण होते त्यामध्यी ॥31॥ गुरु जीवनाची बालपणाची । सुरुवात होती त्यात काही ॥ सुरवात करावी कोठूनी । कळले मला त्या क्षणी ॥32॥ लिहून घेतले ते सर्वही । सुरुवात झाली गुरु गाथेसी ॥ त्या पुढील घटना मी । ऐकली होती गुरु मुखातूनी॥33॥ सुरु करिता मंगल चरणासी । क्रम कसा कळेना मनासी ॥ पूजा करिता घरी देवाची । क्रमवार दृश्य स्मरणासाठी ॥34॥ क्रम सांगतो मी सर्वासी । पूजनीय गुरु महाराज प्रारंभी ॥ श्री गजानन महाराज नंतरी । तिसरे श्री व्यंकटेश कुलस्वामी ॥35॥ श्री शंकर नरसिंह सरस्वती । नरहरी प्रेरणी पूर्ण केले अध्यायासी ॥ दुसरा तिसरा आराखडा कांही । चार पाच चमत्कार लिहण्यासी ॥36॥ प्रेरणा मिळाली भिन्नचि। दोन तीन लिहण्यासी ॥ पूर्व चरित्र संपता मनी । प्रश्न आता काय लिहू मी ॥37॥ परीक्षा निरीक्षण वेळी । बीडकर अध्याय प्रेरणा मनी ॥ लिहिल्या गेला कागदी । फिरता फिरता शाळेत ॥38॥ बीडकर पूर्वजन्म दोषही । स्वप्नी दृश्य मज समोरी ॥ क्रमानेच जरी प्रेरणा ही । मनी योजना किती तरी ॥39॥ कधी वाटले मजसी । भांबेरी वृत्तांता नंतरी ॥ ठेवावा सहावा सातव्यासी । अदृश्य सृष्टी तत्पर अति ॥40॥