श्री गणेशाय नम: । श्री गुरुभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: । श्री महालक्ष्म्यै नम: । श्री सरस्वत्यै नम: ॥ गुरु सर्वज्ञ जाणुनी । निष्ठा असे जरी गुरुवरी ॥ ज्ञान दीप मिळे तेथुनी । परब्रह्म दाविती दृष्टीपुढी ॥1॥ गुरु ही विद्युत शक्ती । जोडा अंत:करण त्यासी ॥ विद्युत दीप आत्मशक्ती । लागेल या जन्मी ॥2॥ सर्व दीप जोडती । काही लागती काही जाती ॥ उच्च तार त्यामध्यी । दीप देई प्रकाश जगी ॥3॥ नसे प्रकाश तुटक्या तारी । अंध:कार होई वितळता ती ॥ निष्ठा तार प्रबल जरी । जीवन सार्थक निर्धारी ॥4॥ वीज चमकता आकाशी । टोकदार कुऱ्हाड अंगणी ॥ टाकण्याची रीत खेडोपाडी । वीज येई टोकावरी ॥5॥ विद्युत येई टोकावरी । ही वृत्ती जशी निसर्गी॥ एक निष्ठा टोक मनी । स्वंय गुरु येती त्या मनी ॥6॥ भास्कर पाटला नेण्यासी । शेगाव गजानन महाराज जाती ॥ विहिरीत आणती पाणी। चमत्कारे शिरले गुरु भास्कर मनी ॥7॥ एकटे सोडिले संसारासी । चमत्कार पाहिला सर्वांनी ॥ निष्ठा होती पूर्व जन्मीची । त्या निष्ठे गुरु आले आकोलीसी ॥8॥ भास्कर राहिला सेवेसी । आजन्म गजानना जवळी ॥ ऐशी निष्ठा ज्यांची । ते न येती पुन: पृथ्वीवरी ॥9॥ शास्त्रज्ञ नवीन रीती । वीज वाहक लावती इमारतीसी ॥ टोक असे त्यासी । वीज येई त्या मध्यी ॥10॥ टोके इजा न होई इमारतीसी । टोक नसता त्यासी॥ इजा होई इमारतीसी । हा नियम दिसे निसर्गी ॥11॥ तैसेचि असे अध्यात्मी। निष्ठेचे टोक कार्य करी ॥ निष्ठा टोक नसे जरी । निर्धार न राहे मनी ॥12॥ विकल्प येती मनी । विश्वास न बसे कशावरी ॥ निष्ठा तार खराब जरी । फ्युज जाई त्याच क्षणी ॥13॥ फ्युज जाता वाटे त्यासी । यात नाही काही ॥ एक उपाय यावरी । निष्ठा वाढवा तुम्ही ॥14॥ उपासने निष्ठा वाढी । लाभ मिळे गुरुभक्तीतूनी ॥ ऐशी निष्ठा शिष्या मनी । गुरु स्वयं जाती त्या मनी ॥15॥ ऐशा लोखंडकारा आणण्यासी । प्रत्यक्ष गेले गुरु सोनाळयासी ॥ स्वप्नी जाऊनी त्या रात्री । आणिती सेवे सखारामासी ॥16॥ ती कथा ऐकता मनी । कळे गुरु शक्ती महती ॥ निष्ठा असे कोणे मनी । हे कळते विष्णुदासासी॥17॥ महाराज बीडकर जरी । त्यांचेही हे गुरु असती ॥ लोखंडकार साधू जरी । प्रेरणे येती सेवेसी ॥18॥ पूर्व जन्म पुण्य हेचि । ॠणानुबंध पूर्वीचाचि ॥ आपणा न कळे कांही । प्रत्यक्ष घडले तैसेचि ॥19॥ भांबेरी गांवाहूनी । कीर्तन ठरले सोनाळी ॥ सोनाळा गांव असे खेडेचि । जळगांव तालुक्यामध्यी॥20॥ तेल्हाऱ्याच्या पश्चिमेसी । असे पांच कोसावरी ॥ त्या गांवचे रहिवासी । लोखंडकार असती ॥21॥ असे सोनाळा गांवी। सोना महाराजांची समाधी ॥ नित्य पंचपदी त्यांची । गाती प्रसन्न मनी ॥22॥ कीर्तन करिती मंदिरी । भजनाची त्यांना आवडी ॥ सतत असे विचार मनी । सेवा करावी सत्पुरुषाची ॥23॥ पूर्व जन्मीची देणगी । सत्पुरुषाच्या सेवेची वृत्ती ॥ कधी भेटेन सत्पुरुषासी । ही तळमळ अंत:करणी ॥24॥ गाडगे महाराज येती । सोनाळा गांवी एक दिनी ॥ बोलणी करिती त्यांच्यासी । मी येतो तुमच्या सेवेसी ॥25॥ संमती गाडगे महाराजांची । जाती त्यांच्या हर मुक्कामी ॥ कीर्तन असे ज्या गांवी । त्या गावी सखाराम जाती ॥26॥ कधी पैदल कधी मोटारी । असा क्रम होता काही ॥ कळले त्याचे वडील बंधूसी । गेले ते एका मुक्कामी ॥27॥ संसार टाकिला कोणावरी । म्हणती चला आता घरी॥ बंधूनी आणिले त्यासी । परत सोनाळा ग्रामी ॥28॥ योजना अदृश्य सृष्टीची । भिन्न होती निश्चिती ॥ त्याने नाही झाली । सेवा गाडगे महाराजाची॥29॥ पूर्व जन्म ॠणी । होते सबंध दुसरेचि ॥ योजने त्या सृष्टीशी । गुरु गेले कीर्तनासी ॥30॥ गुरु करावे कोणासी । हे न कळे शिष्यासी ॥ कोणा करावे शिष्यासी । हे कळे गुरुसी ॥31॥ त्यात जन्मोजन्मीची । असे पूर्ण दृष्टी ॥ संबंध असे वृत्तीसी । बाह्यवेषी नाही काही ॥32॥ पूर्व जन्म सुकृतेचि । सुरु होता कीर्तनासी ॥ टाळ सखारामा हाती । साथ करिती गुरु कीर्तनी ॥33॥ पहिली भेट ऐशी । सूचना होती त्यासी ॥ सेवा करा तुम्ही । साथ करा गुरु जीवनी ॥34॥ ऐकता कीर्तनासी । रोमांच उठले अंगी ॥ चित्र उभे समोरी । हेचि सत्पुरुष निश्चिती ॥35॥ आजपर्यंत होते मनी । सेवा करावी सत्पुरुषाची ॥ पूर्ण झाले ते आजी । मिळाले फल त्याचे आजी ॥36॥ रहावे सदैव सहवासी । लोळावे वाटे चरणी ॥ ओळख नसतां काही । योग्य नाही बोलणे जगी ॥37॥ मार्गदर्शन होण्या आधी । भेटू नये कोणासी॥ ऐशी अध्याात्मिंक रीती । त्याने शक्यता नसे फसण्याची ॥38॥ कोणासी संबंध पूर्वी । योजना काय या जन्मी ॥ तीव्र इच्छा होता मनी । मार्गदर्शन होई निश्चिती ॥39॥ मुक्काम असता सोनाळी । नाही सोडिले गुरूसी ॥ विचारण्या धैर्य कमी । विचारिले नाही काही ॥40॥ गुरू परतल्यावरी। स्वप्न झाले सखारामासी ॥ तुमची इच्छा जी मनी । सेवा करा सत्पुरुषाची ॥41॥ असती सत्पुरुष हेचि । सेवा करा तुम्ही यांची ॥ पूर्व सुकृत हेचि । समर्पी जीवन गुरूचरणी ॥42॥