श्री गणेशाय नम: । श्री गुरुभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: ॥ श्री महालक्ष्म्यै नम: । श्री सरस्वत्यै नम: ॥ दैत्य संहार करावयासी । देवीचा अवतार भूमीवरी ॥ सर्व देवांची अदृश्य शक्ती । होती त्या अवतार कार्यी ॥1॥ कोणी खङ्ग त्रिशूल कोणी । धनुष्य कोणी ढाल कोणी ॥ कोणी डमरु शंख कोणी । कोणी चक्र देती देव शक्ती ॥2॥ प्रत्येक अवतार कार्यी । अदृश्य ऐशी शक्ती ॥ असते त्यांचे बरोबरी । कार्य होती सहज ॥3॥ दत्त्त अवतार भूमीवरी । साथ अदृश्य शक्ती ॥ आयुधे नसती गुरुजवळी । दत्त्ताजवळी आयुधे सर्व ॥4॥ अहिंसा परमोधर्म जरी। तप सामर्थ्य असे जवळी ॥ मन कोणाचे न दुखविती । शिक्षा मन दुखविणाऱ्यासी ॥5॥ इच्छा कार्य करण्यासी । शक्तिविना सर्व व्यर्थचि ॥ धाक असल्या वाचूनी । कार्य होणे कठीण भूमीवरी ॥6॥ देवो दुर्बल घातक: । यज्ञात बली अजापुत्राची ॥ सबल सिंह नसे बली । शक्तीचे कार्य असे जगी ॥7॥ अवतार घेता भूमीवरी । शक्ती घेऊनी येती ॥ कार्य करे अदृश्य शक्ती । कार्य झाल्यावरी कळे सर्व ॥8॥ ऐशी योजना अवतारी । दत्त अवतार कार्यासी ॥ गुरु आले या भागी । विरोधका शिक्षा क्षणोक्षणी ॥9॥ गुरु इच्छा नसे काही । कोणी वागो कसेही ॥ मन न दुखविती कधी । शिक्षेची इच्छा नसे मनी ॥10॥ गुन्हेगाराचा शोध अदृश्यी । शिक्षा मिळे त्याच मार्गी ॥ तप सामर्थ्य किती । तत्पर सर्वात्मे अदृश्यी ॥11॥ केला मनी अपमान जरी । बोलले नसतां कोणाजवळी ॥ अपमान न खपे देवासी । शिक्षा करिती अपराध्यासी ॥12॥ सुष्ट दुष्ट विचार द्वयी । चालत आली आजवरी ॥ सत् धर्म कार्य निमिर्ती । उसळी मारे असत् वृत्ती ॥13॥ प्रतिष्ठा न मिळे त्यासी । विरोध वृत्ती येई अंतरी ॥ विरोध करिती सत्पुरुषासी । खोटी प्रतिष्ठा टिकविण्यासी ॥14॥ सूर्यापुढे न टिके चांदणी । सोन्यापुढे किंमत न पितळेसी ॥ देवा पुढे दानव गती । गुरू पुढे विरोधकाची ास्थिंती ॥15॥ विरोध करितां गुरूसी । सद्गती नाही त्यासी ॥ शिक्षा मिळाली कित्येकासी । व्यर्थ झाले जीवन त्यांचे ॥16॥ समान गुण अंगी । प्रेम निर्मिती लवकरी ॥ भक्तिभाव अंगी । शिष्य करिती गुरू त्यासी ॥17॥ लोखंडकारा सेवेसी। आणिले गुरूनी जाऊनी स्वप्नी ॥ तयार केले वाघासी । सेवा करण्या जीवनभरी ॥18॥ नारायण वाघमारे म्हणूनी । रहिवासी असती गाडेगांवी॥ दोन बंधू त्यासी । जेष्ठ एक धाकटा त्यासी ॥19॥ मधले नारायण असती । पूर्व जन्म पुण्य म्हणूनी ॥ श्रध्दा पूर्ण देवावरी । नित्य स्नान पूजा करिती ॥20॥ अनुग्रह घेण्या इच्छा मनी । ब्राह्मण आदर यांचे मनी ॥ गुरू करावा अधिकारी। हा विचार पक्का मनी ॥21॥ गुरूमंत्राची इच्छा मनी । मनी विचार एकचि ॥ प्रीती ज्याची गुरूचरित्री । गुरू करावे अशा सत्पुरुषासी ॥22॥ ऐसे प्रबल संकल्पासी । पूर्व सुकृत असे साथी ॥ फल मिळावे या जन्मी । ही योजना असे अदृश्यी ॥23॥ नित्य क्रम म्हणूनी । पूजा करिती हनुमंताची ॥ एक पुजारी त्या मंदिरी । दाट ओळख होती त्याची ॥24॥ पुजारी सांगे वाघासी । मी गेलो होतो भांबेरी ॥ सत्पुरुष जटाधारी । आले असती त्या गावी ॥25॥ ठाऊक होते पुजाऱ्यासी । वाघाची वृत्ती कोणती ॥ इच्छा काय असे यांची । सांगण्या प्रेरणा पुजाऱ्यासी ॥26॥ प्रवचन करिती राममंदिरी । दासबोध ग्रंथावरी ॥ सांगण्याची रीत न्यारी । मधुर असे त्यांची वाणी ॥27॥ तुम्ही ऐका जावूनी । तृप्तता होईल श्रवणी ॥ सार्थकता होईल जीवनी । एक वेळ या ऐकूनी ॥28॥ पूर्व सुकृत ज्यांचे पदरी। मार्गदर्शन होते क्षणोक्षणी ॥ पूर्वी संन्याशाची एक दिनी । भेटी झाली वाघबुवाची ॥29॥ शेती वाघांची पारळा ग्रामी । बैल जनावरे जवळी ॥ शेती जनावरासाठी । राहती ते पारळा ग्रामी ॥30॥ शेतीत कष्ट करूनी । झोपले खाटेवरी दुपारी ॥ बैरागी आला जवळी । बैसला त्यांचे खाटेवरी ॥31॥ उपदेश केला त्यांनी । झोपू नये दुपारी ॥ माळ रुपया घ्या ही । राम जप करा सदैव तुम्ही ॥32॥ राम ठसा रुपयावरी । करिती ते पूजा जपासी ॥ फल जपाचे त्यासी । मार्गदर्शक रामदूत पुजारी ॥33॥ ऐकता त्या निरोपासी । निघाले नारायण भांबेरीसी ॥ केले दोन चार साथी । ऐकले दासबोध प्रवचनासी ॥34॥ पुन: भेटले गुरूसी । भटजी होते एक सोबती । वाघबुवा म्हणती भटजीसी । गुरूला आणा गाडेगांवी ॥35॥ प्रवचन प्रभाव मनावरी । गुरूने आकर्षिले शिष्यासी ॥ पूर्व सुकृत फल हेचि । प्रसन्नता वाढली दर्शनी ॥36॥ गुरूचरित्री गुरू प्रीती। समर्थ आहेत म्हणूनी ॥ गुरू करावा यांसी । ही आर्तता नारायण मनी ॥37॥ गुरू आले माडी पौर्णिमेसी । विनंती केली मंत्रासी ॥ मंत्र एकदम देण्याची । प्रथा नाही महाराजांची ॥38॥ आतुरता किती मनी । हे पाहण्या असे युक्ती ॥ पुढे पाहू म्हणूनी सांगती । विसरती तो दिवस कितीतरी ॥39॥ आर्तता ज्यांचे मनी । ते न विसरती कधी ॥ ध्यास लागे तोचि । विचारिती पुन: गुरूसी ॥40॥ उद्यां म्हणता कांही । तीन चार दिवसा नंतरी ॥ आर्तता पाहता नारायणी । मंत्र दिला त्यांना गुरूंनी ॥41॥ नारायण असती संसारी । अनुताप होता जीवनी ॥ एक विवाह जीवनी। दुसऱ्या विवाहाची तयारी ॥42॥