श्री गणेशाय नम: । श्री गुरुभ्यो नम: । श्री कुलदेवताभ्यो नम: । श्री महालक्ष्म्यै नम: ॥ श्री सरस्वत्यै नम: ॥ विशिष्ट ध्येयाने प्रेरित । एक प्रयोगात्मक जीवन ॥ गुरु योजने नुसार दैनंदिन । कार्यक्रम होती दत्तवाडीवर ॥1॥ प्रमुख हेतू त्यातील । गुरु स्पष्टता असे त्यात ॥ सदा मनुष्य जीवन। असावे ते तपोनिष्ठ ॥2॥ नको त्यात थारा काही । नैराश्य व आळसाशी ॥ ठेवूनी सातत्य वृत्ती । करावे नित्य उपासनेसी ॥3॥ सामाजिक व धार्मीक कार्यी । व्हावे आपण सहभागी ॥ परि हेतू नसावा प्रसिध्दी । प्रतिष्ठा, पैसा व सत्ता कार्यी ॥4॥ तिरस्कारु नये पर पंथासी । बुध्दिभेदाने वळवू नये कवणासी ॥ आणावया स्वपंथासी । निंद्य मानावे या प्रयत्नासी ॥5॥ असूनी सदा अनासक्त । व्यवहारी असावे चाणाक्ष ॥ अनासक्त कर्तव्य कुशलता । हीच जाणा भगवत् गीता ॥6॥ आर्थिक शुचिता सदैव । असावी साधक जीवनात ॥ ठेवण्या नित्य अनुसंधान । इष्ट देवता, इष्ट ध्येयाप्रत ॥7॥ मनास पुष्ट करावे। प्रबल इच्छा शक्तीने ॥ मन शाश्वत विचारावर ते । करावे केंद्रीत नित्य ॥8॥ नश्वर देहावरी या । मन अपुले जडवू नका ॥ श्री गुरु ऐसे तत्त्वज्ञाना । उपदेशीती शिष्यासी जाणा ॥9॥ आचार विचार करण्या शुध्द । गुरुचरित्र उपासना नित्य ॥ असूनी अगाध ज्ञान । गुरु ठेविती मौन ॥10॥ असूनी शक्ती अगाध । क्षमा करिती शिष्यास ॥ असूनी ऐश्वर्य सर्व । त्याग संपूर्ण जीवनात ॥11॥ ऐसे परस्पर विरुध्द । गुण असती गुरुजवळ ॥ केवळ आात्मिंक बळावर । निर्माण दत्तवाडी क्षेत्र ॥12॥ ''स्वयमेव मृगेन्द्रता'' जाण । पटते लोकोक्ति तेथ ॥ भारतभर हिंडता यात्रेत । दत्तवाडी प्रयोग वेगळाच ॥13॥ शांत वातावरण निर्मिती । अनुभवतो प्रत्येक यात्री ॥ अयाचक वृत्ती गुरुंची । ही पध्दत नाही कोठे ॥14॥ पैशासाठी हात पुढती । मंदिरी मंदिरी अनुभूती ॥ इथे वेगळेच आहे सर्वही । शांत प्रसन्नता निर्मिती॥15॥ गुरु सांगती शिष्यासी । मठ, मंदिर, आश्रम नाही ॥ हा एक प्रयोग जगी । त्याचे वेगळेपण म्हणुनी ॥16॥ मठ नसता दत्तवाडी । मठ कसा असावा आजी ॥ मंदिर नसता दत्तवाडी । मंदिर कसे असावे प्रयोग हाचि ॥17॥ आश्रम नसता दत्तवाडी । आश्रम ास्थिंती कळे दत्तवाडीसी॥ स्वच्छता, उपासना करुनी । वातावरण निर्मिती दत्तवाडीसी ॥18॥ देवाची जी देण्याची वृत्ती । मागणे नसे दत्तवाडीवरी ॥ उपासना उपासना उपदेशचि । गुरु देती सर्व शिष्यासी ॥19॥ जैसे चिंतन असे मनी । तैसे फल त्याचे जीवनी ॥ यासाठी शुभ चिंतावे मनी । शुभ होते आपुले जगी ॥20॥ कोणाचे अशुभ चिंतता मनी । अशुभ होते आपुलेचि ॥ जैसे चिंतन आपुले मनी । तैसेचि येते आपुले भाग्यी ॥21॥ जपून वागावे या कारणी । उगीच चावटपणा व्यर्थचि ॥ सत्पुरुष वेग कार्यासी । बरे वाईट घडते वेगी ॥22॥ उपासनेसी घातक विचारासी । करु नये उपासकाने कधी ॥ श्रीगुरुची ती अगाध शक्ती । वर्णन करण्या देई मती ॥23॥ योगात्मे अदृश्य सृष्टीमध्यी । संभाषण करिती गुरुसोबती ॥ प्रत्यय दिला एक दिनी । उठता एक वाजता रात्री ॥24॥ दिसले श्री गजानन महाराज । अदृश्यी दत्तवाडी समोरुन ॥ गुरु विचारिती गजाननास । कोठे जाता वेगेसी ॥25॥ गजानन म्हणती गुरुंसी । भक्त एक बेलखेड ग्रामी ॥ आत्महत्या करण्या विहिरीसी । गेला आहे खचित ॥26॥ त्याला जातो तारण्यासी । ऐसे संभाषण गुरु सोबती ॥ करुनी गजानन योगी । निघूनी गेले बेलखेडासी ॥27॥ प्रात:काळी आली काही । मंडळी बेलखेडची दर्शनासी ॥ गुरु विचारीती रात्रीसी । घडले कंा विशेष बेलखेडी ॥28॥ मंडळी सांगे आश्चर्यासी । उडी मारता एकानी ॥ आत्महत्ये करिता विहिरीसी । वाचविले कोणी रात्रीसी ॥29॥ कोण होती व्यक्ती ती । कळले नाही कोणासी ॥ शेगावचे गजानन योगी । गेले तारण्या भक्तासी ॥30॥ ते कळले गुरुसी । गुरु सांगती निज शिष्यासी ॥ संदर्भ लागला प्रत्यक्षचि । खात्री होते यातूनी ॥31॥ अदृश्यातील घडामोडी । सहज कळतात गुरुसी ॥ ऐशा अनेक घटनांची। अनुभूती आहे शिष्यांसी ॥32॥ साखरेत आहे गोडी । तुम्ही मान्य करण्यात नाही ॥ तुम्ही केली अमान्य जरी । साखर ती गोडच लागेल॥33॥ अनुष्ठान उत्सव जोडी । दत्तवाडीत असे प्रसिध्दी ॥ अदृश्य सृष्टी मार्गदर्शनी ॥ उत्सव सतत दत्तवाडीवरी ॥34॥ उत्सव असो नसो काही । गुरुचरित्र नित्यचि ॥ गुरूंची औदुंबरी प्रीती । प्रेरणा गुरुचरित्र औदुंबरी ॥35॥